Moje miasto Ryki‎ > ‎Galeria‎ > ‎Ludzie‎ > ‎

Henryk Piątkowski "Kotlina"

  
                                      
                                   


                                            Henryk PIĄTKOWSKI (1907-1991)












  

                                              

                                                                                                                
       Urodzony 11 II 1907 w Rykach pow. Puławy, syn Piotra i Aleksandry z d. MAKULEC.
Po ukończeniu szkoły powszechnej, uczęszczał do gimnazjum Humanistycznego w Łukowie, gdzie w 1928 zdaje maturę. Powołany w1928 do odbycia służby wojskowej zostaje skierowany do Baonu Podch. Rez. Piechoty Nr 9 
w Berezie Kartuskiej, a potem od września 1929 do sierpnia 1931 kształci się w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej - Komorowie.

    Bal karnawałowy w Sobieszynie na Brzozowej. Pierwsza z prawej Zofia SKWARKÓWNA. Na podłodze siedzi w środku Natalia                    OLEJNICKA. Wyżej, w mundurze jej przyszły mąż Henryk PIĄTKOWSKI .

    Awansowany do stopnia ppor. sł. st. piechoty 15 sierpnia 1931 z przydziałem do 15 pp w Dęblinie na stanowisko d-cy plutonu. Do stopnia por. sł. st. awansowany 1 stycznia 1934. W 1935 roku zostaje przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do Batalionu KOP w Derdekałach
pow. Krzemieniec woj. wołyńskie na stanowisko d-cy plutonu w kompanii granicznej, następnie d-ca kompanii. Następnie przeniesiony do 8 pp Leg. na stanowisko d-cy plutonu łączności. W 1938 ukończył kurs dla oficerów w zakresie broni maszynowej i przeniesiony do 8 pp Leg. w Lublinie na stanowisko
 d-cy kompanii CKM. W kampanii wrześniowej 1939 d-ca 2 kompanii CKM w II baonie 8 pp Leg. Walczył 
z wrogiem na szlaku bojowym pułku pod Iłżą 8-9 września 1939 oraz 23 pażdziernika 1939 pod Tarnawatką na Lubelszczyźnie. Unika niewoli niemieckiej i w pażdzierniku 1939 powraca do rodzinnych Ryk, gdzie początkowo ukrywa się przed aresztowaniem.       
    W 1940 podejmuje działalność konspiracyjną w szeregach ZWZ. Do lutego1940 d-ca Placówki ZWZ Ryki potem od lutego 1941 k-dt Rejonu VIII / Ryki – Ułęż - Sobieszów, / który organizacyjnie do czerwca 1942 wchodził w skład Obwodu ZWZ/AK Garwolin, a od czerwca 1942 został przyłączony jako rejon IV
w Podobwodzie 
„A” Obwodu AK Puławy. Po wejściu wojsk sowieckich na teren obwodu pozostaje nadal
w konspiracji. Jednocześnie do pażdziernika 1944 zastępca komendanta Podobwodu „A” kpt./mjr sł. st. piech. Piotra IGNACIAKA
 „Sawa”. Od listopada 1944 pełni funkcję komendanta Podobwodu „A”. Awansowany do stopnia kpt. sł. st. 11 listopada 1943. Po rozwiązaniu w styczniu1945 Armii Krajowej działa w konspiracji poakowskiej ROAK. Na początku kwietnia 1945 zostaje mianowany komendantem Obwodu ROAK/DSZ Puławy. Funkcję sprawuje do sierpnia 1945. Dzięki jego aktywnej i umiejętnej pracy organizacyjnej obwód funkcjonował sprawnie.
    Był awansowany do stopnia majora sł. st. Rozkazem Delegata Sił Zbrojnych na Kraj nr 319
 z 1 czerwca 1945 płk – dypl. J. RZEPECKIEGO „Wojnar” . 
W tym okresie czasu oficjalnie był zatrudniony jako rachmistrz - odbiorca w cukrowni Garbów pow. Puławy. Po utworzeniu we wrześniu 1945 Zrzeszenia WiN działa w strukturach tej organizacji na stanowisku Prezesa /komendanta/ Obwodu WiN Puławy krypt. „Pułtusk II”, który wchodzi w skład Inspektoratu Rejonowego WiN Puławy – Okręg WiN Lublin. 
    W obwodzie prowadzono głównie działalność wywiadowczą, propagandową oraz dywersyjną. Do jesieni 1946 obwód WiN Puławy należał do najlepiej zorganizowanych w okręgu lubelskim. Do jesieni 1946 miał pełna obsadę w rejonach i placówkach terenowych oraz najbardziej rozwiniętą sieć dywersji.
     W wyniku prowadzonego rozpracowania agenturalnego przez funkcjonariuszy PUBP Puławy zostaje zdekonspirowany i 14 października 1946 zatrzymany w Garbowie przez funkcjonariuszy PUBP Puławy. Początkowo przetrzymywany i przesłuchiwany w Puławach potem przewieziony do aresztu WUBP
w Lublinie, gdzie był przesłuchiwany przez oficera śledczego WUBP Lublin Feliksa ZAWADZKIEGO pod osobistym nadzorem szefa urzędu mjr Jana TATAJA. Postanowienie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania zostało wydane z datą 24 luty1947 przez WPR Lublin. Podczas śledztwa
 w celu wymuszenia zeznań był poddawany torturom i biciu.
 

           "Przez półtora roku trzymali mnie w śledztwie na Zamku w Lublinie. Bili strasznie. I bez                    przerwy pytali o naszych ludzi "

     Wyrokiem WSR Lublin z dnia 16 czerwca 1947, sygn. akt Sr. 624/47 został skazany na karę 12 lat więzienia z art. 86§ 2 KKWP, art. 117 , KKWP oraz art. 191 kk a przy zastosowaniu amnestii na łączną karę 9 lat więzienia oraz kary dodatkowe pozbawienia praw obywatelskich, publicznych i honorowych
 na lat 5, konfiskatę mienia na rzecz skarbu Państwa. Po procesie więziony na Zamku Lubelskim, skąd go przewieziono do Centralnego Więzienia Karnego w Rawiczu, gdzie został osadzony 19 lutego 1948. Początek wykonania kary 14 października 1946 – upływ kary 14 października 1955. Jako działacz niepodległościowy był szykanowany przez personel więzienny. Zaliczony do grupy więźniów antypaństwowych „A” odbywał karę w najgorszych warunkach.
              " Jako starszy celi składałem przy każdym apelu porannym meldunek oddziałowemu. Według               określonej formuły. Mianowicie tak: Panie oddziałowy! Melduje bandyta Piątkowski. Stan                    pięciu bandytów. Wszyscy obecni" - opowiadał w ostatniej rozmowie z "Lisem"(Zygmuntem                         KULTYSEM )
    W dniu 15 stycznia 1953 zostaje z CWK w Rawiczu wywieziony do więzienia w Strzelcach Opolskich. Następnie przebywał w OPW Bytom i Chorzów. Zwolniony z więzienia 14 X 1955 po odbyciu całej orzeczonej przez WSR Lublin kary 9 lat więzienia. Po powrocie do Ryk i podleczeniu zdrowia nie mógł znaleźć pracy. Początkowo pracuje dorywczo. Dopiero po 1956 udało mu się podjąć pracę zawodową
w jednym z zakładów na terenie Ryk. 
Do 1960 był objęty przez SB kontrolą operacyjną.  

    W 1989 należał do inicjatorów i organizatorów Stowarzyszenia Żołnierzy AK. Mieszkał przy ul. Swatowskiej 38 w Rykach. W 1990 na wniosek ŚZŻAK został rozkazem personalnym MON awansowany do stopnia mjr w st. sp. / stopień zweryfikowany z 1 VI 1945/.


                                    
       Na pewno jedno z ostatnich zdjęć "Kotliny", Henryka PIĄTKOWSKIEGO, a dla nas, mieszkańców Ryk  - "Wujka"
 
    Ciężko chory w 1991 przebywał w jednym z warszawskich szpitali na Ochocie, gdzie zmarł
07 listopada1991. Uroczysty pogrzeb z udziałem pocztów sztandarowych z Puław, Ryk oraz innych odbył się 13 listopada 1991 na cmentarzu w Rykach. Pożegnany przez przyjaciół i liczne grono b. żołnierzy konspiracji niepodległościowej.
 Odznaczony; SKZ z M, KAK.

Od 1937 był żonaty z Natalią z d. OLEJNICKA z zawodu nauczycielka. Z tego związku miał : córkę Bogdanę /1938/ i syna Janusza /1940/

(źródło : internet )